--> - منتظر عذاب ومترصد عقاب بودند تا ظلمت منقشع شد وتاريكى مرتفع گشت . ( 1 ) . غبرت سودا : گردوخاك سياه . نهنبن : سرپوش . ( 2 ) . صرصر حمرا : تندباد سرخ . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 2 / 394 وديگر در كامل الزيارة ، سند به أبو عبد اللّه عليه السّلام منتهى مىشود كه مىفرمايد : « قاتل حسين عليه السّلام ولد الزنا بود وقاتل يحيى بن زكريّا ولد الزنا بود . » قال : احمرّت السّماء حين قتل الحسين سنة ، ثمّ قال : بكت السّماوات والأرض على الحسين وعلى يحيى بن زكريّا ، وحمرتها بكاؤها . مىفرمايد : « بعد از قتل حسين ، يك سال آسمان گونهء خون داشت . » آن‌گاه فرمود : « آسمان‌ها وزمين بگريستند بر حسين بن علي ويحيى بن زكريا وسرخى آن ، علامت‌گريهء أو بود . » ودر ابانه نزديك به اين حديث مرقوم است . ديگر در تفسير قشيرى وفتاك از سدى مروى است كه مىگويد : « در قتل حسين آسمان بگريست وعلامت گريهء آسمان حمرت آن است . » ومحمد بن سيرين مىگويد : خبر رسيده است به ما كه : « قبل از قتل حسين عليه السّلام در شام وصباح حمرتى در أفق نبود واين سرخى بعد از شهادت آن حضرت در آسمان ديده شد . » حماد بن زيد در تاريخ نبوي به اسناد خود حديث مىكند كه : « روز قتل حسين اين سرخى در أفق به ديد آمد . » أبو عيسى ترمذى نيز چنين حديث كرده است . ديگر ابن شهرآشوب در مناقب خويش به اسناد خود خبر مىدهد كه : « در شهادت حسين عليه السّلام حمرتى از طرف مشرق وحمرتى از جانب مغرب مرتفع شد . چنان كه در وسط آسمان نزديك شد كه پيوسته شوند واين صورت تا شش ماه برقرار بود . ديگر در تاريخ نبوي ، أبو قبيل مىگويد : لمّا قتل الحسين بن عليّ كسفت الشّمس كسفة بدت الكواكب نصف النّهار حتّى ظنّت أنّها هي . يعنى : « وقتي حسين عليه السّلام شهيد شد ، آفتاب چنان كسوف يافت كه ستارگان در نيمهء روز پديدار شدند . گمان مىرفت كه روز قيامت آشكار گشت . » ودر كتب مناقب معتبره مانند اين حديث رقم كرده‌اند ويعقوب بن سفيان به اسناد خويش از علي بن محمد حديث مىكند كه از جدهء خويش روايت كرده است : قالت : كنت أيّام الحسين جارية شابّة ، فكانت السّماء أيّاما علقة . يعنى : « هنگام شهادت حسين عليه السّلام دخترى جوان بودم وروزى چند آسمان را مانند خونى بسته مىنگريستم . » در ارشاد مفيد از محمد بن سيرين مروى است : قال : لم تر هذه الحمرة في السّماء إلّا بعد قتل الحسين . -